بررسی رابطه هوش هیجانی با پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه اول

پرخاشگری و مدیریت آن یکی از مسایل شایع در بین دانش آموزان متوسطه اول میباشد. پرخاشگری می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی باشد. با توجه به اهمیت این موضوع، این مطالعه با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی با مدیریت پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه اول انجام شد.این مطالعه توصیفی-مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری ¬شامل دانش آموزان متوسطه اول استان تهران در سال 1404 بودند. در این مطالعه 190 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای مشارکت داشتند. مقیاس ارزیابی مقیاس هوش هیجانی، و مقیاس پرخاشگری اجرا شد. تحلیل داده¬ها در نرم افزار آماری SPSS-27 با استفاده از روش¬های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام شد. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی و پرخاشگری (719/0- ) ارتباط منفی معنادار وجود دارد. یعنی هرچه میزان هوش هیجانی در افراد بالاتر برود پرخاشگری در آنها کاهش می یابد. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که هوش هیجانی براساس ضریب R2 در مجموع بیش از 50 درصد از واریانس متغیر پرخاشگری را تبیین کردند. یافته ها نشان داد هرچه نقش هرقدر هوش هیجانی افراد بالاتر باشد میزان کنترل و مدیریت پرخاشگری بالاتر خواهد شد چرا که نتایج نشان داد با افزایش دو مولفه ی هوش هیجانی در افراد پرخاشگری کاهش میابد. بر این اساس اجرای مداخلات آموزشی و درمانی با هدف کاهش پرخاشگری و مدیریت آن برای دانش آموزان متوسطه اول پیشنهاد می¬گردد.

Aggression and its management are common issues among junior high school students. Aggression can be influenced by various factors. Given the importance of this issue, this study aimed to investigate the relationship between emotional intelligence and aggression management in junior high school students. This was a descriptive-cross-sectional study of correlation type. The statistical population included junior high school students in Tehran province in 1404. 190 people participated in this study using cluster random sampling method. The emotional intelligence scale and aggression scale were administered. Data analysis was performed in SPSS-27 statistical software using Pearson correlation coefficient and regression statistical methods. The findings showed that there is a significant negative relationship between emotional intelligence and aggression (-0.719). That is, the higher the level of emotional intelligence in individuals, the lower their aggression. The results of the regression analysis indicated that emotional intelligence, based on the R2 coefficient, explained more than 50% of the variance of the aggression variable. The findings showed that the higher the role of emotional intelligence of individuals, the higher the level of control and management of aggression will be, because the results showed that with the increase of the two components of emotional intelligence in individuals, aggression decreases. Accordingly, the implementation of educational and therapeutic interventions aimed at reducing aggression and its management is recommended for junior high school students.