شماره مجله
دوره 3، شماره 2
تاریخ انتشار
01 اردیبهشت 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
تحولهای گسترده علمی، ارتباطی و فناورانه در جهان معاصر، نظامهای آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در اهداف، روشها و پیامدهای تربیتی روبهرو ساخته است. در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان آموزش را صرفاً فرایندی برای انتقال دانش و محفوظات دانست، بلکه لازم است مدرسه به بستری برای پرورش ذهنهای خلاق، پرسشگر، تحلیلگر و نوآور تبدیل شود. در این چارچوب، فناوریهای نوین آموزشی و هوش مصنوعی بهعنوان دو عامل مهم تحول، این امکان را فراهم میکنند که یادگیری از حالت یکنواخت و یکسویه خارج شده و به تجربهای تعاملی، شخصیسازیشده، پویا و مسئلهمحور بدل گردد. تأثیر این فناوریها بر توسعه تفکر خلاق و توانمندیهای نوآورانه، تأثیری خودکار و مطلق نیست و به مجموعهای از شرایط و عوامل زمینهای وابسته است. نوع طراحی آموزشی، آمادگی معلمان، فرهنگ مدرسه، کیفیت زیرساختها، نحوه ارزشیابی و میزان دسترسی عادلانه دانشآموزان به امکانات فناورانه، همگی در شکلگیری این تأثیر نقش دارند. اگر فناوری و هوش مصنوعی صرفاً برای انتقال سریعتر محتوا یا تولید پاسخهای آماده به کار گرفته شوند، نهتنها خلاقیت را تقویت نمیکنند، بلکه ممکن است موجب کاهش استقلال فکری، سطحی شدن یادگیری و وابستگی ذهنی دانشآموزان شوند. در مقابل، زمانی که این ابزارها در خدمت آموزش فعال، پروژهمحور، مشارکتی و مبتنی بر تفکر قرار گیرند، میتوانند بستری مؤثر برای شکوفایی استعدادهای خلاق و نوآورانه دانشآموزان ایجاد کنند. تلفیق فناوریهای نوین آموزشی و هوش مصنوعی، در صورت بهرهگیری آگاهانه، تربیتمحور و هدفمند، ظرفیت بالایی برای تحول در کیفیت یادگیری و پرورش سرمایه انسانی خلاق و نوآور دارد.
تحولهای گسترده علمی، ارتباطی و فناورانه در جهان معاصر، نظامهای آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در اهداف، روشها و پیامدهای تربیتی روبهرو ساخته است. در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان آموزش را صرفاً فرایندی برای انتقال دانش و محفوظات دانست، بلکه لازم است مدرسه به بستری برای پرورش ذهنهای خلاق، پرسشگر، تحلیلگر و نوآور تبدیل شود. در این چارچوب، فناوریهای نوین آموزشی و هوش مصنوعی بهعنوان دو عامل مهم تحول، این امکان را فراهم میکنند که یادگیری از حالت یکنواخت و یکسویه خارج شده و به تجربهای تعاملی، شخصیسازیشده، پویا و مسئلهمحور بدل گردد. تأثیر این فناوریها بر توسعه تفکر خلاق و توانمندیهای نوآورانه، تأثیری خودکار و مطلق نیست و به مجموعهای از شرایط و عوامل زمینهای وابسته است. نوع طراحی آموزشی، آمادگی معلمان، فرهنگ مدرسه، کیفیت زیرساختها، نحوه ارزشیابی و میزان دسترسی عادلانه دانشآموزان به امکانات فناورانه، همگی در شکلگیری این تأثیر نقش دارند. اگر فناوری و هوش مصنوعی صرفاً برای انتقال سریعتر محتوا یا تولید پاسخهای آماده به کار گرفته شوند، نهتنها خلاقیت را تقویت نمیکنند، بلکه ممکن است موجب کاهش استقلال فکری، سطحی شدن یادگیری و وابستگی ذهنی دانشآموزان شوند. در مقابل، زمانی که این ابزارها در خدمت آموزش فعال، پروژهمحور، مشارکتی و مبتنی بر تفکر قرار گیرند، میتوانند بستری مؤثر برای شکوفایی استعدادهای خلاق و نوآورانه دانشآموزان ایجاد کنند. تلفیق فناوریهای نوین آموزشی و هوش مصنوعی، در صورت بهرهگیری آگاهانه، تربیتمحور و هدفمند، ظرفیت بالایی برای تحول در کیفیت یادگیری و پرورش سرمایه انسانی خلاق و نوآور دارد.
سیستانی، نرگس.(1405).تحلیل تأثیر تلفیق فناوریهای نوین آموزشی و هوش مصنوعی بر توسعه تفکر خلاق و توانمندیهای نوآورانه دانشآموزان در قرن بیست و یکم.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(2).
