شماره مجله
دوره 3، شماره 4
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
نمادهای طبیعی در قرآن کریم از مهمترین ابزارهای بیان هنری و انتقال مفاهیم الهی به شمار میآیند. این نمادها با فراتر رفتن از کارکرد توصیفی، از ظرفیت بالایی در برانگیختن ادراک حسی، تخیل و تجربه زیباییشناختی مخاطب برخوردارند و از رهگذر تصویر عناصر طبیعت، معانی انتزاعی را در قالب صحنههایی زنده، محسوس و تأثیرگذار بازنمایی میکنند. ازاینرو، مطالعه زیباییشناختی نمادهای طبیعی میتواند ابعاد تازهای از شیوه بیان قرآنی و تأثیر آن بر مخاطب را آشکار سازد. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش نمادهای طبیعی در تفسیر زیباییشناختی سوره الرحمن بر پایه نظریه تصویرسازی هنری سید قطب انجام شده است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است و با تکیه بر آثار تفسیری و ادبی سید قطب، به تحلیل آیات منتخب سوره الرحمن میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نمادهای طبیعی این سوره در چهار مؤلفه «تصویر بصری»، «تصویر حسی چندبعدی»، «پویایی و حرکت» و «تشخیص و جانبخشی» قابل تبییناند. این مؤلفهها با تبدیل عناصر طبیعی به صحنههایی زنده و پویا، مخاطب را از سطح دریافت مفهومی به تجربهای ادراکی و عاطفی سوق میدهند و رحمت و قدرت الهی را نه در قالب گزارههای انتزاعی، بلکه بهصورت تجربهای محسوس و زیباییشناختی متجلی میسازند.
گنجه، شیما.(1405).نقش نمادهای طبیعی در زیبایی شناسی تفاسیر ادبی؛ تحلیل سوره الرحمن بر اساس دیدگاه سید قطب.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(4).
