شماره مجله
دوره 3، شماره 6
تاریخ انتشار
01 شهریور 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
ناسازگاری زناشویی بهعنوان یکی از مهمترین چالشهای خانوادگی، پیامدهای گستردهای بر سلامت روان، عملکرد شغلی و کیفیت زندگی زوجین دارد. معلمان به دلیل ماهیت فشرده کاری و مواجهه مستمر با استرسهای شغلی، آسیبپذیری بیشتری در برابر تعارضات زناشویی نشان میدهند. هدف از مقاله حاضر، مرور نظاممند پژوهشهای انجامشده در بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ درباره نقش خودانتقادی و حساسیت به طردشدگی در پیشبینی ناسازگاری زناشویی در میان معلمان متأهل مقطع متوسطه است. روش پژوهش حاضر، مرور نظاممند ادبیات پژوهشی با جستوجو در پایگاههای دادهای داخلی شامل SID، Magiran، Irandoc و NoorMags با کلیدواژههای مرتبط بود. یافتهها نشان میدهد خودانتقادی بهویژه در بُعد شخصیتی (SC) و حساسیت بینفردی (IS) با افزایشردی (IS) با افزایش تعارضات زناشوییخوار فکری ارتباط معنادار دارد. همچنین حساسیت به طردشدگی با واکنشهای پرخاشگرانه، تفسیر منفی رفتار همسر و اجتناب از صمیمیت، ناسازگاری زناشویی را پیشبینی میکند. نتیجهگیری: مداخلات مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری، طرحوارهدرمانی و ذهنآگاهی میتواند با هدفگیری این متغیرها، به بهبود کیفیت روابط زناشویی معلمان کمک کند.
مرادی، راحله.(1405).پیشبینی ناسازگاری زناشویی بر اساس خودانتقادی و حساسیت به طرد شدگی در معلمان متأهل مقطع متوسطه: یک مقاله مروری.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(6).
