شماره مجله
دوره 3، شماره 6
تاریخ انتشار
01 شهریور 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی (ناایمن-اجتنابی و ناایمن-اضطرابی) و بروز مشکلات روانتنی و همچنین بررسی نقش میانجیگر «اجتناب تجربهای» در این رابطه است. علاوه بر این، پژوهش حاضر به دنبال ارزیابی اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در کاهش علائم روانتنی از طریق کاهش اجتناب تجربهای در افرادی با سبکهای دلبستگی ناایمن است.روش کار: این مطالعه در قالب یک مدل مسیر (Path Analysis) و طرح آزمایشی (Experimental Design) انجام شد. نمونههای پژوهش شامل افرادی با علائم روانتنی بودند که از طریق پرسشنامه سبکهای دلبستگی بزرگسالان، مقیاس اجتناب تجربهای و پرسشنامه علائم جسمانی ارزیابی شدند. گروه مورد نظر به دو گروه آزمایش (دریافت ACT) و کنترل تقسیم شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که سبکهای دلبستگی ناایمن با شدت علائم روانتنی رابطه مثبت و معناداری دارند. همچنین، اجتناب تجربهای به عنوان یک متغیر میانجی عمل کرده و رابطه دلبستگی ناایمن با مشکلات روانتنی را تقویت میکند؛ به این معنا که افراد با دلبستگی ناایمن، تمایل بیشتری به اجتناب از تجربههای دشوار عاطفی دارند و همین امر منجر به تبدیل استرسهای روانی به علائم جسمانی (Somatization) میشود. نتایج پسآزمون نشان داد که مداخله ACT به طور معناداری منجر به کاهش اجتناب تجربهای و در نتیجه کاهش شدت مشکلات روانتنی در گروه آزمایش شده است. نتیجهگیری:* یافتهها حاکی از آن است که ریشههای دلبستگی در کودکی از طریق ایجاد الگوهای اجتنابی در مواجهه با هیجانات، زمینهساز بیماریهای روانتنی میشوند. رویکرد ACT با جایگزینی «پذیرش» به جای «اجتناب»، میتواند مسیر بهبودی بیماران روانتنی را هموار کند.
رسولی نیا، نرگس.(1405).ارتباط سبکهای دلبستگی با مشکلات روانتنی: نقش میانجی اجتنابتجربه ای و ارائهی مداخلهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT).مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(6).
