شماره مجله
دوره 3، شماره 6
تاریخ انتشار
01 شهریور 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
آموزش زبان عربی در دوره متوسطه نظام آموزشی ایران همواره با چالشهای نگرشی، عاطفی و انگیزشی متعددی روبهرو بوده است. حاکمیت دیرپای الگوهای آموزش سنتی متمرکز بر صرف و نحو تجریدی و روشهای «قواعد—ترجمه»، ساختار یادگیری را به بستری برای تولید اضطراب زبانآموزی، بیگانگی با بافت کاربردی زبان و شکلگیری نگرشهای منفی در میان دانشآموزان تبدیل کرده است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی ابعاد روانشناختی و انگیزشی حاکم بر یادگیری درس عربی در دوره متوسطه و تبیین سازوکارهای تبدیل نگرش منفی و اضطراب به اشتیاق، انگیزش درونزاد و تجربه لذت یادگیری از رهگذر بهکارگیری محیطهای جذاب و تعاملی چندرسانهای است. این مطالعه با بهرهگیری از روش توصیفی—تحلیلی و رویکرد مروری نظاممند، ادبیات پژوهشی و اسناد مرتبط با حوزه آموزش زبان، روانشناسی یادگیری و فناوریهای نوین آموزشی را مورد واکاوی قرار داده است. یافتههای تحلیلی نشان میدهد که چندرسانهایهای تعاملی از طریق پنج مکانیسم شناختی و عاطفی شامل: ۱) کاهش بار شناختی اضافه و تسهیل پردازش دوگانه صوتی—تصویری، ۲) شکستن هیمنه انتزاعی قواعد و مفهومسازی عینی در بافتهای ارتباطی ملموس، ۳) فراهمسازی محیط یادگیری امن با امکان بازخورد فوری و کاهش ترس از اشتباه، ۴) تقویت خودکارآمدی کلامی و انگیزش خودمختاری، و ۵) پویایی تجارب حسی و ارتقای غوطهوری شناختی؛ قادرند مقاومتهای عاطفی فراگیران را درهم شکسته و هراس زبانی را به کنجکاوی و یادگیری پایدار تبدیل سازند. در پایان، بستهای از راهبردهای عملیاتی و توصیههای کاربردی برای مؤلفان کتب درسی، معلمان و سیاستگذاران آموزشی ارائه شده است.
صفرپور، فرزانه.(1405).درس عربی در دوره متوسطه و بازتولید مؤلفههای روانشناختی: واکاوی نقش ابزارهای چندرسانهای در گذار از اضطراب زبانآموزی به رغبت و لذت یادگیری.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(6).
