به کارگیری مجدد آب باران جهت ارتقا توسعه پایدار در ساختمان‌های‌ مدارس سبز حاشیه تالاب انزلی

نویسندگان مقاله

چکیده

امروزه به دلیل توسعه گسترده دانش بشری در عرصه های گوناگون معماری، معماری بومی نقاط مختلف جهان که با توجه به طبیعت و محیط پیرامون خود شکل ‌گرفته‌اند، به دست فراموشی سپرده شده است. با توجه به این مسئله تمامی کشورهای دنیا در تلاش اند تا نواقص موجود در معماری نسل امروز، که یکی از موارد آن عدم توجه به همسازی معماری با اقلیم می باشد را جبران نمایند. در این راستا مدرسه سبز به عنوان یک رویکرد مدیریتی و آموزشی ‌که هدف آن ایجاد یک محیط یادگیری پایدار، دوستدار محیط‌زیست و بهینه از نظر مصرف منابع است، مطرح می گردد. در این مدل، مدرسه نه‌تنها محل آموزش دروس معمول است، بلکه به‌عنوان یک «آزمایشگاه زیست‌محیطی» عمل می‌کند تا دانش‌آموزان به‌صورت عملی با اصول حفاظت از طبیعت، پایداری و سبک زندگی سالم آشنا شوند. با در نظر گرفتن این موضوع این سوال مطرح می شود که : چگونه می توان از مصالح بومی به ویژه گیاه بامبو به عنوان مصالح اولیه در ساخت مدارس حاشیه تالاب انزلی بهره برد که ضمن توسعه برخی از توان های محیطی ( مانند به کارگیری مجدد آب باران در مصارف داخلی ساختمان های مدارس) کمترین آسیب را به محیط زیست پیرامون خود برساند؟ بر مبنای این فرض که استفاده از گیاه بامبو به عنوان مصالح بومی سبب ارتقا شرایط پایداری ساختمان های مدارس حاشیه تالاب انزلی ، کاهش میزان تخریب محیط زیست و کاهش مصرف انرژی می شود، در مسیر تحقیق جهت تبیین نقش مصالح بومی در ایجاد معماری پایدار، در ابتدا تعریفی از معماری پایدار و اصول آن ارائه می گردد و سپس با روش تطبیقی، اصول معماری پایدار و مصالح بومی شمال کشور مقایسه می گردند. در نهایت به نقش مؤثر و محوری مصالح بومی به ویژه گیاه بامبو، در دستیابی به معماری پایدار تاکید خواهد شد. هدف اصلی این نوشتار کاهش عوامل آسیب رساندن به محیط زیست و ارتقا شرایط پایداری مدارس حاشیه تالاب انزلی می باشد. در این مقاله با پیشنهاد بکارگیری بامبو و بررسی خواص فیزیکی و مکانیکی آن به عنوان مصالح اولیه جایگزین چوب درختان در صنعت ساخت و ساز در حوزه معتدل و مرطوب کشور، گامی در جهت جلوگیری از قطع بی رویه آن ها به منظور پایداری محیط زیست برداشته شده است. بدین منظور جهت دستیابی به پاسخی مناسب برای سوال مطرح شده با تکیه بر مطالعات اسنادی و کتابخانه ای از روش توصیفی- تحلیلی در این مقاله استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش به ارتقا کیفیت مدارس سبز حاشیه تالاب انزلی،کاهش مصرف انرژی، کاهش تخریب و آلودگی های زیست محیطی ،خود بسندگی و افزایش استفاده از مصالح بومی و افزایش سطح رضایت مندی دانش آموزان می انجامد.

کلیدواژه‌ها