نقش مدیریت منابع انسانی در نوآوری سازمانی با میانجی گیری یادگیری سازمانی و اشتراک دانش

نویسندگان مقاله

چکیده

سازمان‌های معاصر در محیطی به‌شدت رقابتی و پویا فعالیت می‌کنند که نوآوری سازمانی به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل بقا و مزیت رقابتی پایدار شناخته می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت منابع انسانی در نوآوری سازمانی با میانجی‌گری یادگیری سازمانی و اشتراک دانش انجام شده است. مدیریت منابع انسانی از طریق سیاست‌ها و اقداماتی نظیر آموزش و بهسازی، ارزیابی عملکرد، نظام پاداش‌دهی و مشارکت کارکنان می‌تواند بسترهای لازم برای یادگیری سازمانی و اشتراک دانش را فراهم آورد و از این مسیر نوآوری سازمانی را تقویت کند. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده‌ها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان و مدیران سازمان‌های دانش‌محور بود و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد مدیریت منابع انسانی، یادگیری سازمانی، اشتراک دانش و نوآوری سازمانی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای آماری مناسب انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که مدیریت منابع انسانی به‌طور مستقیم اثر معناداری بر نوآوری سازمانی ندارد، اما از طریق یادگیری سازمانی و اشتراک دانش به‌طور غیرمستقیم و معنادار بر نوآوری سازمانی اثر می‌گذارد. به عبارت دیگر، یادگیری سازمانی و اشتراک دانش نقش میانجی در رابطه بین مدیریت منابع انسانی و نوآوری سازمانی ایفا می‌کنند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مدیران منابع انسانی برای تحقق نوآوری سازمانی باید بر فرایندهای یادگیری سازمانی و سازوکارهای اشتراک دانش در سازمان توجه ویژه‌ای مبذول دارند و صرفاً به اجرای شیوه‌های سنتی مدیریت منابع انسانی بسنده نکنند. واژگان کلیدی: مدیریت منابع انسانی، نوآوری سازمانی، یادگیری سازمانی، اشتراک دانش، مدل‌سازی معادلات ساختاری.