تاریخ انتشار: 1405
محل انتشار: مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی
دوره 3، شماره 5
بازدید: 16
زبان: فارسی
ظهور نسل آلفا بهعنوان نخستین نسلی که از بدو تولد در بستر فناوریهای دیجیتال، اینترنت، شبکههای اجتماعی و هوش مصنوعی رشد یافته است، نظامهای آموزشی را با تحولات عمیقی در حوزه سلامت روان، یادگیری و تربیت مواجه ساخته است. ویژگیهایی همچون دسترسی گسترده به اطلاعات، تعامل مستمر با فناوری، تغییر الگوهای ارتباطی، کاهش تمرکز، افزایش آسیبپذیری در برابر اضطراب، فشارهای روانی، وابستگی به فضای مجازی و پیچیدگی روابط اجتماعی، ضرورت بازتعریف نقش مشاوران مدارس را بیش از گذشته آشکار کرده است. در چنین شرایطی، مشاور مدرسه دیگر صرفاً نقش مداخلهگر در زمان بروز مشکلات را بر عهده ندارد، بلکه بهعنوان تسهیلگر رشد، ارتقادهنده سلامت روان، آموزشدهنده مهارتهای زندگی، پیشگیریکننده از آسیبهای روانی و هماهنگکننده تعامل میان مدرسه، خانواده و جامعه ایفای نقش میکند. ویژگیهای روانشناختی و اجتماعی این نسل، مهمترین چالشهای سلامت روان دانشآموزان، تحولات رویکردهای نوین مشاوره مدرسه و ظرفیتهای مشاوران در پاسخگویی به نیازهای نوظهور دانشآموزان مورد تحلیل قرار گرفته است. همچنین نقش مشاور در ارتقای سواد سلامت روان، آموزش مهارتهای هیجانی و اجتماعی، تقویت تابآوری، پیشگیری از آسیبهای فضای مجازی، مدیریت بحرانهای روانشناختی، توسعه مهارتهای خودتنظیمی و افزایش مشارکت خانوادهها در فرایندهای تربیتی بررسی شده است.یافتههای پژوهش نشان میدهد که اثربخشی خدمات مشاوره مدارس در عصر نسل آلفا، بیش از هر زمان دیگری به تغییر نگرش از رویکردهای سنتی و درمانمحور به الگوهای پیشگیرانه، رشدگرا و مبتنی بر شواهد وابسته است. همچنین نتایج بیانگر آن است که توانمندسازی حرفهای مشاوران، بهرهگیری از فناوریهای نوین، توسعه همکاری میان مدرسه و خانواده، تقویت مهارتهای ارتباطی و طراحی برنامههای جامع ارتقای سلامت روان، نقش مؤثری در افزایش سازگاری روانشناختی، بهزیستی، انگیزش تحصیلی و کیفیت زندگی دانشآموزان نسل آلفا دارد. در مجموع، تحول نقش مشاور مدرسه میتواند زمینهساز شکلگیری محیطهای آموزشی ایمن، حمایتگر و پاسخگو باشد و دانشآموزان را برای مواجهه مؤثر با چالشهای فردی، اجتماعی و فناورانه دنیای معاصر آماده سازد.
امیری، اعظم.(1405).تحول نقش مشاور مدرسه در مواجهه با چالشهای روانشناختی نسل آلفا.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).