شماره مجله
دوره 3، شماره 2
تاریخ انتشار
01 اردیبهشت 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش تاریخ در توانمندسازی دانشآموزان انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که آموزش تاریخ چگونه میتواند فراتر از انتقال اطلاعات مربوط به گذشته، به ابزاری برای پرورش تواناییهای فکری و شناختی دانشآموزان تبدیل شود. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از مطالعه کتابخانهای انجام شده است و دادهها از طریق بررسی، تحلیل و تفسیر منابع، کتابها، مقالات و اسناد مرتبط گردآوری شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که آموزش تاریخ، در صورتی که از قالب سنتی، حافظهمحور و انتقال یکسویه اطلاعات فاصله بگیرد و با رویکردی تحلیلی، پرسشمحور و مشارکتی آموزش داده شود، نقش مؤثری در توانمندسازی دانشآموزان ایفا میکند. بر اساس یافتهها، آموزش تاریخ از یکسو موجب تقویت تفکر انتقادی در دانشآموزان میشود؛ زیرا آنان را با روایتهای گوناگون، تحلیل اسناد، نقد منابع و ارزیابی اعتبار اطلاعات مواجه میسازد و زمینه پرسشگری، داوری مستقل و نگاه چندبعدی به مسائل را فراهم میکند. از سوی دیگر، آموزش تاریخ به تقویت مهارت تحلیل و استدلال کمک میکند؛ زیرا فهم رویدادهای تاریخی نیازمند بررسی روابط علت و معلولی، مقایسه دیدگاهها، تحلیل شواهد و نتیجهگیری منطقی است. در نتیجه، آموزش تاریخ میتواند از سطح انتقال دانستههای گذشته فراتر رفته و به بستری برای پرورش دانشآموزانی آگاه، تحلیلگر، مستقل و توانمند در مواجهه با مسائل فردی و اجتماعی تبدیل شود.
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش تاریخ در توانمندسازی دانشآموزان انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که آموزش تاریخ چگونه میتواند فراتر از انتقال اطلاعات مربوط به گذشته، به ابزاری برای پرورش تواناییهای فکری و شناختی دانشآموزان تبدیل شود. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از مطالعه کتابخانهای انجام شده است و دادهها از طریق بررسی، تحلیل و تفسیر منابع، کتابها، مقالات و اسناد مرتبط گردآوری شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که آموزش تاریخ، در صورتی که از قالب سنتی، حافظهمحور و انتقال یکسویه اطلاعات فاصله بگیرد و با رویکردی تحلیلی، پرسشمحور و مشارکتی آموزش داده شود، نقش مؤثری در توانمندسازی دانشآموزان ایفا میکند. بر اساس یافتهها، آموزش تاریخ از یکسو موجب تقویت تفکر انتقادی در دانشآموزان میشود؛ زیرا آنان را با روایتهای گوناگون، تحلیل اسناد، نقد منابع و ارزیابی اعتبار اطلاعات مواجه میسازد و زمینه پرسشگری، داوری مستقل و نگاه چندبعدی به مسائل را فراهم میکند. از سوی دیگر، آموزش تاریخ به تقویت مهارت تحلیل و استدلال کمک میکند؛ زیرا فهم رویدادهای تاریخی نیازمند بررسی روابط علت و معلولی، مقایسه دیدگاهها، تحلیل شواهد و نتیجهگیری منطقی است. در نتیجه، آموزش تاریخ میتواند از سطح انتقال دانستههای گذشته فراتر رفته و به بستری برای پرورش دانشآموزانی آگاه، تحلیلگر، مستقل و توانمند در مواجهه با مسائل فردی و اجتماعی تبدیل شود.
طهماسبی، کوثر.(1405).نقش تاریخ بر توانمندسازی دانشآموزان.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(2).
