شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزش تعاملی متون کهن ادبی (بهویژه حکایتهای گلستان سعدی و کلیله و دمنه) بر مهارتهای زبانی (درک مطلب و واژگان) و خودکارآمدی تحصیلی فراگیران زبان و ادبیات فارسی شهر یاسوج انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی فراگیران کلاسهای زبان و ادبیات فارسی شهر یاسوج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها، با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، تعداد ۴۰ فراگیر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت آموزش تعاملی متون کهن ادبی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزشهای سنتی و متداول کتاب فارسی را دریافت نمود. ابزارهای پژوهش شامل آزمون محققساخته مهارتهای زبانی و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (MJSES) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که برنامه خواندن تعاملی متون کهن ادبی تأثیر معنیداری بر افزایش مهارتهای زبانی و بهبود خودکارآمدی تحصیلی فراگیران دارد. بر اساس این یافتهها، استفاده از ادبیات کلاسیک فارسی با رویکردهای فعال و تعاملی به عنوان ابزاری کارآمد جهت تقویت جنبههای شناختی و زبانی توصیه میشود.
قنبری، سودابه.(1405).تأثیر برنامه خواندن تعاملی متون کهن ادبی بر بهبود مهارتهای زبانی و خودکارآمدی تحصیلی فراگیران زبان و ادبیات فارسی.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
