شماره مجله
دوره 3، شماره 3
تاریخ انتشار
01 خرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
در پارادایمهای نوین علوم تربیتی، فرآیند یادگیری دیگر صرفاً یک انتقال مکانیکی دانش از معلم به شاگرد نیست، بلکه یک پدیدهی پیچیده و پویا است که تحت تأثیر متغیرهای متعدد محیطی و انسانی قرار دارد. یکی از حیاتیترین متغیرهای مؤثر در کیفیت این فرآیند، پیوند میان «سبک تدریس معلم» و «سطح انگیزه دانشآموز» است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ماهیت و شدت این رابطه، به واکاوی این مسئله میپردازد که چگونه تغییر در الگوهای رفتاری، کلامی و ساختاری معلم میتواند به عنوان یک محرک یا بازدارنده، انگیزه تحصیلی را در دانشآموزان بازآرایی کند. این مطالعه با رویکردی تحلیلی-توصیفی، سبکهای مختلف تدریس (از جمله سبکهای سلطهجو، حمایتگر و تسهیلگر) را مورد بررسی قرار داده و تأثیر هر یک را بر انگیزه درونی و بیرونی دانشآموزان ارزیابی میکند. یافتههای نظری این پژوهش نشان میدهد که گذار از سبکهای تدریس سنتی و کنترلگر به سمت سبکهای تسهیلگر و حمایتگر، نه تنها منجر به افزایش اشتیاق به یادگیری میشود، بلکه باعث تقویت خودکارآمدی و تابآوری روانی دانشآموزان در مواجهه با چالشهای تحصیلی میگردد. این مقاله در نهایت، چارچوبی برای بازطراحی رفتارهای آموزشی با هدف مدیریت و ارتقای انگیزه در کلاس درس ارائه میدهد.
باغبان کریمی، معصومه.(1405).تحلیل رابطه بین سبک تدریس معلم و سطح انگیزه تحصیلی دانشآموز.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(3).