شماره مجله
دوره 3، شماره 6
تاریخ انتشار
01 شهریور 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
درس تعلیمات دینی بهعنوان یکی از ارکان اصلی تربیت نسل آینده، نقشی کلیدی در شکلگیری هویت و نظام ارزشی دانشآموزان دارد. با این حال، بیعلاقگی و انفعال دانشآموزان در این درس، از چالشهای جدی معلمان معارف اسلامی است. پژوهش حاضر با هدف بهبود انگیزه و مشارکت دانشآموزان پایه دهم رشته انسانی در یکی از دبیرستانهای دخترانه انجام شد. روش پژوهش، «اقدامپژوهی» است که از طریق گردآوری دادهها با استفاده از مشاهده مستقیم، پرسشنامه و مصاحبه صورت گرفت. وضعیت موجود نشان داد که ۵۳ درصد دانشآموزان در کلاس منفعل بوده و میانگین نمرات آنان ۱۳.۵ بود. یافتههای تحلیل دادهها حاکی از آن بود که روش تدریس سخنرانیمحور، انتزاعی بودن محتوا و عدم ارتباط با مسائل روز، دلایل اصلی بیعلاقگی فراگیران است. در راستای مداخله، راهکارهای عملی شامل «بهکارگیری روشهای بحث کلاسی هدفمند»، «ارتباطدهی مفاهیم دینی با زندگی روزمره» و «تنوعبخشی به شیوههای ارزیابی» اجرا شد. نتایج پس از شش هفته مداخله نشاندهنده افزایش معنادار انگیزه (از میانگین ۲.۴ به ۳.۷)، کاهش چشمگیر بیتوجهی (از ۳۹٪ به ۱۴٪) و ارتقای میانگین نمرات (از ۱۳.۵ به ۱۶.۲) بود. این پژوهش مؤید آن است که گذار از آموزش سنتی به یادگیری فعال و معنادار، کلید حل چالشهای یادگیری در درس تعلیمات دینی و زمینهساز تثبیت یادگیری عمیق در دانشآموزان است.
روشن، زهرا.(1405).اقدامپژوهی: بررسی و رفع مشکل بیعلاقگی دانشآموزان به درس تعلیمات دینی و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود یادگیری.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(6).
