شماره مجله
دوره 3، شماره 4
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
گسترش فناوریهای هوشمند، نظام آموزشی را با فرصتها و چالشهای جدیدی مواجه کرده است. یکی از مهمترین نیازهای آموزش معاصر، پرورش دانشآموزانی است که علاوه بر برخورداری از دانش و مهارتهای درسی، توانایی تفکر خلاق، حل مسئله، ایدهپردازی و سازگاری با شرایط جدید را نیز داشته باشند. در این میان، روانشناسی یادگیری میتواند مبنایی برای شناخت عوامل مؤثر بر فرایند یادگیری و خلاقیت دانشآموزان فراهم کند. عواملی مانند انگیزش، توجه، خودتنظیمی، تفاوتهای فردی، احساس شایستگی و تعامل اجتماعی در شکلگیری تجربه یادگیری نقش دارند و باید هنگام استفاده از فناوریهای هوشمند مورد توجه قرار گیرند. خلاقیت دانشآموزان تحت تأثیر مجموعهای از عوامل آموزشی، شناختی، عاطفی و محیطی قرار دارد و استفاده مؤثر از فناوری نیز به میزان هماهنگی آن با نیازهای یادگیرنده وابسته است. بر این اساس، در الگوی پیشنهادی، دانشآموز در مرکز فرایند یادگیری قرار میگیرد و معلم نقش طراح، هدایتگر و تسهیلکننده تجربههای یادگیری را بر عهده دارد. طراحی فعالیتهای اکتشافی، حل مسئله، تولید ایده، دریافت بازخورد و فرصت اصلاح پاسخها میتواند زمینه مناسبی برای تقویت تفکر واگرا، استقلال یادگیری و خلاقیت فراهم کند. تلفیق روانشناسی یادگیری و فناوری هوشمند میتواند رویکردی مناسب برای بازطراحی محیطهای آموزشی و تقویت خلاقیت دانشآموزان باشد. موفقیت این الگو به استفاده هدفمند از فناوری، توانمندسازی معلمان، توجه به تفاوتهای فردی و ایجاد محیطی امن برای بیان و آزمون ایدهها وابسته است.
ایروانی منش، شهناز.(1405).ارائه الگوی تلفیقی روانشناسی یادگیری و فناوری هوشمند برای پرورش خلاقیت دانشآموزان در نظام آموزشی.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(4).
