شماره مجله
دوره 3، شماره 4
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
طلاق والدین، بهویژه اگر از سالهای کودکی آغاز شده و در امتداد سالهای نوجوانی در جان و جهانِ فرزند ادامه یابد، تنها رخدادی در سپهر خانواده نیست؛ بلکه گسستی آرام اما عمیق در احساس امنیت، تداوم عاطفه و انسجام روانیِ دانشآموز پدید میآورد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش حمایتهای روانی ـ اجتماعی مدرسه در ارتقای تابآوری و سازگاری تحصیلی ـ هیجانی دانشآموزانی انجام شده است که تجربه طلاق والدین را از کودکی تا نوجوانی با خود حمل میکنند. در این میان، مدرسه نه صرفاً بهمثابه نهادی آموزشی، بلکه بهعنوان ساحتی انسانی و حمایتی در نظر گرفته میشود که میتواند در برابر فرسایشهای ناشی از گسست خانوادگی، نقشی ترمیمگر و بازسازنده ایفا کند. بر پایه این نگاه، همدلی معلم، همراهی مشاور، و شکلگیری فضایی امن و پذیرنده در مدرسه، میتواند به تقویت نیروی درونیِ مقابله، آرامسازی هیجانهای متلاطم، و بهبود پیوند دانشآموز با فرآیند یادگیری منجر شود. یافتههای نظری این مقاله نشان میدهد که هر اندازه مدرسه بتواند به نیازهای عاطفی و اجتماعی این گروه از دانشآموزان حساستر باشد، امکان شکوفایی تابآوری، احساس تعلق و پایداری تحصیلی آنان بیشتر خواهد شد. از اینرو، مدرسه در این نگاه، تنها محل آموزش نیست؛ بلکه میتواند مأمنی برای بازسازی روانِ نوجوانِ درگیر با زخمهای خاموشِ طلاق باشد.
محرم نژاد، فاطمه ; نجفی بسطامی، فاطمه ; ایرانی، فاطمه.(1405).تبیین نقش حمایتهای روانی ـ اجتماعی مدرسه در ارتقای تابآوری و سازگاری تحصیلی ـ هیجانی دانشآموزانِ دارای تجربه طلاق والدین از دوره کودکی تا نوجوانی.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(4).
