شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
پرسشگری یکی از ارکان بنیادین تفکر انتقادی و رشد عقلانی انسان است که در منابع اصیل اسلامی، بهویژه قرآن کریم و احادیث اهلبیت(ع)، مورد تأکید فراوان قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه پرسشگری در نظام تربیتی اسلام و تبیین پیامدهای تربیتی آن برای محیط مدرسه انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی است و دادهها از طریق مطالعه منابع کتابخانهای، آیات قرآن، روایات و پژوهشهای پیشین گردآوری و تحلیل شدهاند. یافتهها نشان میدهد که پرسشگری در تربیت اسلامی نهتنها ابزاری برای کسب دانش، بلکه شیوهای برای تقویت ایمان، تعقل، خودسازی و مسئولیتپذیری اجتماعی است. در سیره پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع)، پرسش بهعنوان حق طبیعی فرد و راهی برای رشد فکری و معنوی تلقی شده است. در حوزه تعلیم و تربیت، بهرهگیری از شیوه پرسش و پاسخ در محیط مدرسه، به افزایش مشارکت دانشآموزان، تقویت روحیه کاوشگری، ارتقای اعتمادبهنفس و کاهش جو یکسویه آموزشی منجر میشود. نتیجهگیری پژوهش حاکی از آن است که نهادینهسازی فرهنگ پرسشگری در مدارس، با ایجاد فضای گفتوگو، احترام به دیدگاههای متفاوت و تقویت تفکر نقاد، زمینهساز تربیت انسانهایی متعهد، خلاق و پرسشگر در چارچوب ارزشهای اسلامی خواهد بود.
لطیفی، محمد ; صالحی، زهرا ; محمدی اصل، رقیه ; خوش رفتار، مژگان.(1405).نقش مسئولیتپذیری دانشآموزان در شکلگیری محیط آموزشی منظم و مشارکتمحور.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
