شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
کیفیت آموزش و یادگیری تنها به محتوای کتاب درسی، روش تدریس یا امکانات آموزشی وابسته نیست، بلکه روابط انسانی حاکم بر محیط یادگیری نیز نقش مهمی در شکلگیری تجربه آموزشی دانشآموزان دارد. در میان روابط موجود در مدرسه، رابطه میان معلم و دانشآموز از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا معلم یکی از مهمترین افراد تأثیرگذار بر نگرش دانشآموز نسبت به مدرسه، یادگیری، تواناییهای فردی و مشارکت اجتماعی اوست. یکی از مهمترین پایههای این رابطه، اعتماد است. هنگامی که دانشآموز به معلم اعتماد داشته باشد، احساس امنیت بیشتری میکند، با ترس کمتری سؤال میپرسد، دیدگاه خود را بیان میکند، در فعالیتهای گروهی شرکت میکند و اشتباه کردن را بهعنوان بخشی از مسیر یادگیری میپذیرد.مقاله حاضر با هدف تبیین نقش اعتماد میان معلم و دانشآموز در افزایش مشارکت و تعمیق یادگیری تدوین شده است. روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات، کتابخانهای است. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از مباحث روانشناسی تربیتی، نظریههای یادگیری و ادبیات مرتبط با روابط معلم و دانشآموز، ابعاد مختلف اعتماد در محیط آموزشی بررسی شود. یافتههای نظری نشان میدهد که اعتماد میتواند از طریق ایجاد امنیت روانی، تقویت انگیزش، افزایش احساس تعلق، بهبود ارتباط، کاهش ترس از شکست و فراهم کردن زمینه مشارکت فعال، به کیفیت یادگیری کمک کند. در مقابل، نبود اعتماد میتواند با پیامدهایی مانند سکوت، انفعال، ترس از اشتباه، کاهش پرسشگری، بیانگیزگی و فاصله گرفتن دانشآموز از فرایند یادگیری همراه شود.
رضازاده، منیژه ; شیوا موسوی مرادی، سیده ; سهیلا میرموسوی، سيده ; بیات، حسین.(1405).از اعتماد تا یادگیری؛ نقش رابطه اعتمادآمیز معلم و دانشآموز در افزایش مشارکت و تعمیق یادگیری.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
