شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
مدرسه بهعنوان مهمترین نهاد رسمی تعلیموتربیت، در گذار بهسوی آینده با دگرگونیهای پیچیده و شتابان در ابعاد فناورانه، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی روبهروست؛ دگرگونیهایی که دیگر نمیتوان آنها را رویدادی حاشیهای یا موقت تلقی کرد، بلکه بخشی از سرشت پایدار جهانِ آینده به شمار میروند. در چنین فضایی، پرسش از کارکرد مدرسه دیگر به انتقال صرف دانش و آمادهسازی فراگیران برای مشاغل شناختهشده محدود نمیشود، بلکه به بازتعریف نقش مدرسه در پرورش انسانهایی میانجامد که بتوانند در میانه عدمقطعیت، همچنان معنا بسازند، یاد بگیرند و به شکل سازنده عمل کنند. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی ترکیبی و بهرهگیری از تحلیل اسنادی منابع معتبر ملی و بینالمللی، در پی واکاوی چیستی و چگونگی آمادهسازی مدرسه برای مواجهه با تحولات آینده است و میکوشد تا تصویری جامع از ظرفیتهای آموزشی، ساختاری و فرهنگی لازم برای این گذار ترسیم کند. یافتههای مطالعه نشان میدهد که انعطافپذیری، بهمثابه توانایی بازنگری مستمر در برنامههای درسی، ساختارهای سازمانی و روشهای تدریس، نخستین شرط بقا و پویایی مدرسه در آینده است.
رضازاده، منیژه ; گلی پور کورکابیجاری، شهربانو ; مهدی زاده، شهلا ; طالبلو، پری.(1405).مدرسه در مسیر آینده: تقویت انعطافپذیری، سازگاری و آمادگی برای مواجهه با تغییرات.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
