شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
تحول دیجیتال در دهههای اخیر، مدرسه را از یک نهاد انتقالدهندهی دانشِ استاندارد به یک زیستبوم یادگیری دادهمحور، شبکهای و پویا تبدیل کرده است؛ زیستبومی که در آن مرزهای زمان و مکان یادگیری کمرنگ میشود و نقشها، روابط و مسئولیتهای تربیتی و حرفهای بازتعریف میگردد. در چنین زمینهای، بازآفرینی نظام آموزشوپرورش مستلزم عبور از الگوی سنتی برنامهی درسیِ محتوامحور و حرکت به سوی یادگیری شایستگیمحور است؛ یادگیریای که در آن سوادهای نوین (سواد داده، سواد رسانهای-اطلاعاتی، سواد هوش مصنوعی و سواد امنیت دیجیتال) در کنار مهارتهای شناختی و فراشناختی (تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی و یادگیری خودراهبر) بهصورت یکپارچه پرورش مییابد. از منظر آموزشی، مدرسهی عصر دیجیتال نیازمند طراحی آموزشی انعطافپذیر، یادگیری ترکیبی، ارزیابیهای تکوینی و اصیل، و بهرهگیری مسئولانه از تحلیل یادگیری برای شخصیسازی مسیرهای یادگیری و کاهش شکاف عملکردی دانشآموزان است. از منظر تربیتی، مسئلهی محوری صرفاً دسترسی به فناوری نیست، بلکه شکلگیری هویت دانشآموز در فضای برخط برونخط، اخلاق و شهروندی دیجیتال، مراقبت از سلامت روان، مدیریت توجه و تقویت مسئولیت اجتماعی در شبکههای ارتباطی است
The digital transformation of recent decades has transformed the school from a standard knowledge transfer institution into a data-driven, networked, and dynamic learning ecosystem; an ecosystem in which the boundaries of time and place of learning are blurred and educational and professional roles, relationships, and responsibilities are redefined. In such a context, the reinvention of the education system requires moving beyond the traditional content-oriented curriculum model and moving toward competency-based learning; learning in which new literacies (data literacy, media-information literacy, artificial intelligence literacy, and digital security literacy) are cultivated in an integrated manner alongside cognitive and metacognitive skills (critical thinking, problem solving, self-regulation, and self-directed learning). From an educational perspective, the digital age school requires flexible instructional design, blended learning, formative and authentic assessments, and the responsible use of learning analytics to personalize learning paths and reduce student performance gaps. From an educational perspective, the central issue is not simply access to technology, but the formation of student identity in the online and offline space, ethics and digital citizenship, mental health care, attention management, and fostering social responsibility in communication networks.
بیات، حسین ; زنگنه، ژیلا ; موسوی مرادی، سیده شیوا ; پرند، منصوره.(1405).مدرسه در عصر تحول دیجیتال: الزامات آموزشی، تربیتی و حرفهای برای بازآفرینی نظام آموزشوپرورش.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
