پیشگیری از آسیب های اجتماعی در مدارس ابتدایی در عصر نوین

شماره مجله

دوره 3، شماره 5

تاریخ انتشار

01 مرداد 1405

زبان مقاله

فارسی

MDOI

MDOI-02-2026.0374

سال انتشار

1405

چکیده

گسترش شتابان فناوری‌های دیجیتال، تحولات ساختار خانواده و تغییر الگوهای تعاملات اجتماعی، ماهیت آسیب‌های اجتماعی در دوران کودکی را دگرگون کرده و سن مواجهه با این مخاطرات را به مقطع ابتدایی کاهش داده است. هدف این پژوهش، واکاوی اشکال نوین آسیب‌های اجتماعی (نظیر قلدری سایبری، اعتیاد به بازی‌های برخط، انزوای نوپدید، اضطراب دیجیتال، و بلوغ زودرس ناشی از دسترسی زودهنگام به محتوای ناسالم) و تدوین راهکارهای چندسطحی پیشگیرانه در دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و رویکرد نظام‌مند، نقش هم‌افزای ارکان سه‌گانه «آموزگار–خانواده–فناوری» را در بستر نظریه بوم‌شناختی برونفن‌برنر بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که رویکردهای انفعالی، تنبیهی و تک‌بعدی گذشته کارآمدی لازم را ندارند و پیشگیری مؤثر نیازمند ادغام «سواد دیجیتال و مهارت‌های زندگی هیجانی–اجتماعی (SEL)» در برنامه‌های رسمی و پنهان درسی، توانمندسازی معلمان در مدیریت کلاس مبتنی بر پذیرش و همدلی، و تقویت پیوند آگاهانه خانه و مدرسه است. در پایان، الگویی تلفیقی و بومی برای غربالگری زودهنگام و مداخله رشدمدار در سطح مدارس ابتدایی پیشنهاد شده است.