تحلیل نظریه های مدیریت دانش و کاربرد آن در بهبود فرآیندهای نوآوری آموزشی در دانشگاه ها

شماره مجله

دوره 3، شماره 5

تاریخ انتشار

01 مرداد 1405

زبان مقاله

فارسی

MDOI

MDOI-02-2026.0375

سال انتشار

1405

چکیده

امروزه دانشگاه‌ها به‌عنوان پیشران‌های اصلی جامعهٔ دانش‌بنیان، نیازمند بازنگری و تحول در روش‌های سنتی تدریس، یادگیری و تولید محتوا هستند. هدف این پژوهش، تحلیل و تبیین نظریه‌های مطرح مدیریت دانش (مانند مدل خلق دانش نوناکا و تاکوچی، چرخه مدیریت دانش ویگ، مدل بکوویتز و ویلیامز) و ارزیابی نقش راهبردی آن‌ها در ارتقای فرآیندهای نوآوری آموزشی در محیط‌های دانشگاهی است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد سنتزپژوهی، سازوکارهای تبدیل دانش ضمنی (تجارب زیسته اساتید و نخبگان آموزشی) به دانش تصریحی (الگوها، منابع باز و چارچوب‌های نوین یادگیری) را بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پیاده‌سازی زیرساخت‌های مدیریت دانش از طریق بسترسازی برای اشتراک‌گذاری تجربیات آموزشی، بازخورد مداوم و بهره‌گیری از فناوری‌های تعاملی، مستقیماً منجر به افزایش خلاقیت پداگوژیک، یادگیری فعال و چابکی سیستم‌های آموزش عالی در مواجهه با تحولات فناورانه می‌گردد. در پایان، چارچوبی کاربردی جهت استقرار موفق مدیریت دانش با تمرکز بر نوآوری در فرآیندهای یاددهی–یادگیری پیشنهاد شده است.