شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نرمافزارهای هوشمند آموزشی در شخصیسازی یادگیری و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانشآموزان انجام شده است. رویکردهای سنتی آموزش، به دلیل یکسانانگاری فراگیران، نتوانسته است پاسخگوی نیازهای متنوع دانشآموزان در عصر دیجیتال باشد. ظهور سامانههای یادگیری تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی، نویدبخش تحولی اساسی در این حوزه است. این پژوهش با اتخاذ روش فراتحلیل و مرور نظاممند، یافتههای سی مطالعه تجربی معتبر را در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ تحلیل کرده است. نتایج نشان میدهد که یادگیری شخصیسازیشده با استفاده از نرمافزارهای هوشمند دارای تأثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی است (زنگ و همکاران، ۲۰۲۴). همچنین، یافتهها حاکی از آن است که اثربخشی این سامانهها به عواملی نظیر نوع بازخورد ارائهشده، سطح تحصیلی، حوزه درسی و نحوه تلفیق با آموزش معلممحور وابسته است (وانگ و همکاران، ۲۰۲۳؛ هوانگ و همکاران، ۲۰۲۳). با این حال، چالشهایی نظیر محدودیتهای زیرساختی، نبود آمادگی معلمان و نبود شفافیت الگوریتمی، موانعی بر سر راه بهرهگیری مطلوب از این فناوریها به شمار میروند (هولمز و همکاران، ۲۰۱۹؛ سلطانزاده و همکاران، ۱۴۰۳). پژوهش حاضر با ارائه پیشنهادهایی کاربردی، زمینه را برای سیاستگذاری مؤثر در جهت بهرهمندی از ظرفیتهای نرمافزارهای هوشمند در نظام آموزشی کشور فراهم میسازد.
امینی، امیررضا ; منجزی، رعنا.(1405).بررسی نقش نرمافزارهای هوشمند آموزشی در شخصیسازی یادگیری و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانشآموزان.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).
