تأثیر تمرین درهم‌تنیده در مقایسه با تمرین مسدود بر توانایی تشخیص قاعده مناسب و انتقال یادگیری قواعد عربی در دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم

شماره مجله

دوره 3، شماره 5

تاریخ انتشار

01 مرداد 1405

زبان مقاله

فارسی

MDOI

MDOI-02-2026.0390

سال انتشار

1405

چکیده

تمرین یکی از مؤلفه‌های مهم در یادگیری قواعد زبان است، اما نحوه سازمان‌دهی توالی تمرین می‌تواند بر نوع پردازش یادگیرنده و عملکرد او در مواجهه با نمونه‌های جدید اثر بگذارد. در تمرین مسدود، نمونه‌های مربوط به یک قاعده یا نوع مسئله به‌صورت متوالی ارائه می‌شوند؛ درحالی‌که در تمرین درهم‌تنیده، نمونه‌های مربوط به قواعد مختلف در یک توالی ترکیبی قرار می‌گیرند و یادگیرنده برای پاسخ‌گویی، علاوه بر اجرای قاعده، باید قاعده مناسب را از میان گزینه‌های بالقوه تشخیص دهد. پژوهش‌های انجام‌شده در یادگیری زبان دوم، از جمله مطالعات مربوط به یادگیری دستور زبان، نشان داده‌اند که تمرین درهم‌تنیده در برخی شرایط می‌تواند با یادگیری پایدارتر و عملکرد بهتر در آزمون‌های پس‌آزمون همراه باشد؛ بااین‌حال، اندازه و جهت این اثر به ویژگی ساختارهای زبانی، نوع تکلیف، میزان تمایزپذیری قواعد و ویژگی‌های یادگیرندگان وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین درهم‌تنیده در مقایسه با تمرین مسدود بر توانایی تشخیص قاعده مناسب و انتقال یادگیری قواعد زبان عربی در دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم طراحی شده است. در این چارچوب، تمرکز پژوهش صرفاً بر عملکرد حین تمرین نیست، بلکه بر این مسئله است که آیا مواجهه با نمونه‌های ترکیبی می‌تواند توانایی انتخاب قاعده مناسب در مواجهه با نمونه‌های جدید و انتقال آموخته‌ها به موقعیت‌های متفاوت را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین، میان عملکرد در جریان تمرین، یادگیری پایدار و انتقال یادگیری تمایز مفهومی در نظر گرفته می‌شود. یافته‌های عددی، از جمله میانگین‌ها، شاخص‌های پراکندگی، آزمون‌های آماری و اندازه اثر، در این مرحله ارائه نمی‌شوند؛ زیرا داده‌های واقعی پژوهش در اختیار نیست و تولید یا برآورد آنها فاقد مبنای تجربی خواهد بود. نتایج نهایی باید پس از ورود داده‌های واقعی پژوهش، بر اساس تحلیل آماری مناسب گزارش و تفسیر شوند.