شماره مجله
دوره 3، شماره 5
تاریخ انتشار
01 مرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
از چالشهای رایج نظامهای آموزشی که ریشه در ضعف مهارتهای خودتنظیمی و مدیریت زمان دارند و به افت عملکرد تحصیلی و رفتارهای ناسالم در دانشآموزان میانجامند، میتوان به اهمالکاری تحصیلی و بیصداقتی تحصیلی اشاره کرد. با توجه به نقش محوری مدیریت زمان در پیشگیری از این دو رفتار، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای مدیریت زمان بر کاهش اهمالکاری تحصیلی و بیصداقتی تحصیلی دانشآموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر سرایان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه جمعآوری اطلاعات نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر سرایان به تعداد 692 نفر بود که از میان آنها 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارش شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه بیصداقتی تحصیلی مککابی و تروینیو (1996) و اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984) استفاده شد؛ گروه آزمایش تحت آموزش بسته مهارتهای مدیریت زمان قرار گرفت، درحالیکه گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از روشهای تحلیل کوواریانس با نرمافزار SPSS25 تحلیل شدند. نتایج تحلیل نشان داد که آموزش مهارتهای مدیریت زمان بر ترکیب خطی متغیرهای وابسته تأثیر معناداری داشت (018/0=f، 001/0=p، 037/0=اتا). بررسی جداگانه متغیرها نیز نشان داد که این آموزش بر اهمالکاری تحصیلی(685/0=f، 001/0=p، 052/0=اتا) و بر بیصداقتی تحصیلی(149/0=f، 001/0=p، 299/0=اتا) تأثیر معناداری داشته است. بر اساس یافتههای پژوهش، آموزش مهارتهای مدیریت زمان مداخلهای مؤثر و کمهزینه برای کاهش اهمالکاری و بیصداقتی تحصیلی دانشآموزان است و پیشنهاد میشود معلمان، مشاوران مدرسه و برنامهریزان آموزشی از این رویکرد در قالب کارگاههای آموزشی برای ارتقای رفتارهای تحصیلی مثبت دانشآموزان استفاده کنند.
قاسم پور، زهرا ; دولت شناس، مریم.(1405).اثربخشی آموزش مهارتهای مدیریت زمان برکاهش اهمالکاری و بیصداقتی تحصیلی دانشآموزان.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).