شماره مجله
دوره 3، شماره 3
تاریخ انتشار
01 خرداد 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی سبک یادگیری در رابطه هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانشجویان دختر و پسر مشغول به تحصیل در مقطع کارشناسی رشته روانشناسی مؤسسات آموزش عالی شهر مشهد در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از بین آنها 350 نفر بهصورت در دسترس به عنوان نمونهی آماری انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها پرسشنامههای پیشرفت تحصیلی Pham & Taylor (1999)؛ هوش هیجانیSchott et al (1998) و سبک یادگیریTowler & Dipboye (2003) بود. دادههای گردآوری شده در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با بوت استرپینگ) بهکمک¬ نرم¬افزارهای Spss-27 و Amos-24 مورد تفسیر قرار گرفتند. نتایج بهدست آمده نشان داد که هوش هیجانی و سبک¬ یادگیری اثر معنیداری بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان دارند (01/0>P). هم-چنین نتایج دیگر پژوهش نیز نشان داد که سبک یادگیری نقش میانجی معناداری در رابطه هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دارد (01/0>P).
صبور اسماعیلی، نوشین ; سپهری کیا، مریم.(1405).تعیین نقش میانجی سبک یادگیری در رابطه هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(3).