شماره مجله
دوره 3، شماره 6
تاریخ انتشار
01 شهریور 1405
زبان مقاله
فارسی
MDOI
سال انتشار
1405
تحولات فناورانه و پیچیدگی‌های روزافزون جهان معاصر، نظام‌های آموزشی را با این پرسش اساسی مواجه کرده است که چگونه می‌توان دانش‌آموزان را برای زیستن و کار کردن در قرن بیست‌ویکم آماده ساخت. در این میان، مهارت‌های قرن بیست‌ویکم شامل تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری، ارتباط مؤثر، سواد دیجیتال، حل مسئله و یادگیری خودراهبر، به‌عنوان شایستگی‌های کلیدی مورد تأکید قرار گرفته‌اند. یکی از رویکردهای آموزشی که ظرفیت بالایی برای پرورش این مهارت‌ها دارد، آموزش مبتنی بر پروژه دیجیتال (Digital Project-Based Learning) است.آموزش مبتنی بر پروژه دیجیتال، ترکیبی از رویکرد یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) و استفاده هدفمند از فناوری‌های دیجیتال است. در این رویکرد، دانش‌آموزان از طریق انجام پروژه‌های واقعی یا شبیه‌سازی‌شده و با بهره‌گیری از ابزارهای دیجیتال، به حل مسائل پیچیده می‌پردازند. این فرآیند نه‌تنها به تعمیق یادگیری مفاهیم درسی کمک می‌کند، بلکه زمینه رشد مهارت‌های شناختی، اجتماعی و فناورانه را نیز فراهم می‌آورد.هدف این مقاله، ارائه یک تحلیل مروری نظام‌مند از تعامل میان آموزش مبتنی بر پروژه دیجیتال و توسعه مهارت‌های قرن بیست‌ویکم در مدارس است. این پژوهش با بررسی مطالعات منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های علمی معتبر انجام شده است.نتایج نشان می‌دهد که آموزش مبتنی بر پروژه دیجیتال می‌تواند به‌طور معناداری مهارت‌هایی همچون تفکر انتقادی، همکاری، خلاقیت و سواد دیجیتال را تقویت کند. با این حال، اثربخشی این رویکرد به عواملی همچون آمادگی معلمان، طراحی مناسب پروژه‌ها، دسترسی به زیرساخت‌های فناورانه و فرهنگ مدرسه بستگی دارد.در پایان، مقاله با ارائه یک مدل مفهومی از تعامل میان آموزش پروژه‌محور
محمدی، ثریا.(1405).تحلیل مروری تعامل «آموزش مبتنی بر پروژه دیجیتال» و «مهارت‌های قرن بیست‌ویکم» در مدارس.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(6).
