طراحی و ارزیابی فضای سبطراحی و ارزیابی فضای سبز چندکاره غذایی، زینتی و تفریحی در پارک‌های محلی با رویکرد امنیت غذایی شهری

نویسندگان مقاله

چکیده

پارک‌های محلی می‌توانند فراتر از فضایی برای استراحت و زیباسازی محیط، به بستری برای یادگیری، تعامل اجتماعی و تولید محدود خوراک سالم تبدیل شوند. طراحی فضای سبز چندکاره با پیوند دادن کارکردهای غذایی، زینتی و تفریحی، راهی برای افزایش بهره‌وری از زمین‌های شهری و تقویت پیوند شهروندان با طبیعت و فرایند تولید غذاست. بااین‌حال، افزودن کشت خوراکی به پارک بدون بررسی کیفیت خاک و آب، شیوه نگهداری، دسترسی عمومی و چگونگی توزیع محصول ممکن است خطرهای بهداشتی و نابرابری در بهره‌مندی را در پی داشته باشد. این مقاله با رویکرد مروری ـ تحلیلی، اصول طراحی و ارزیابی فضای سبز چندکاره را از منظر امنیت غذایی شهری بررسی می‌کند. در این رویکرد، امنیت غذایی تنها به مقدار خوراک تولیدشده محدود نیست، بلکه دسترسی عادلانه به غذای سالم، ارزش تغذیه‌ای، ایمنی، پایداری و توان جامعه برای مشارکت در تصمیم‌گیری را نیز دربرمی‌گیرد. مقاله بر انتخاب گیاهان سازگار با اقلیم، جداسازی متناسب بخش‌های کشت از فضاهای پررفت‌وآمد، فراهم‌کردن بستر سالم، مدیریت مسئولانه آب، طراحی دسترس‌پذیر و مشارکت ساکنان تأکید دارد. همچنین چارچوبی برای ارزیابی عملکرد زیست‌محیطی، اجتماعی، غذایی و مدیریتی چنین فضاهایی ارائه می‌کند. نتیجه آن‌که فضای سبز چندکاره هنگامی می‌تواند به امنیت غذایی شهری کمک کند که بخشی از برنامه فراگیر مدیریت محله باشد و طراحی، نگهداری و توزیع دستاوردهای آن به‌صورت هماهنگ انجام گیرد. واژگان کلیدی: فضای سبز چندکاره، پارک محلی، امنیت غذایی شهری، کشت خوراکی، طراحی شهری، مشارکت اجتماعی، سلامت محیط