تاریخ انتشار: 1405
محل انتشار: مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی
دوره 3، شماره 3
بازدید: 10
زبان: فارسی
فناوریهای آموزشی در دهههای اخیر به یکی از مهمترین عوامل تحول در نظامهای آموزشی تبدیل شدهاند و نقش مؤثری در تغییر شیوههای یاددهی و یادگیری ایفا کردهاند. هدف پژوهش حاضر بررسی روند شکلگیری فناوریهای آموزشی در ایران و تحلیل تأثیر آن بر فرآیند آموزش و یادگیری است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی و کتابخانهای انجام شده است. دادههای مورد نیاز از طریق بررسی کتابها، مقالات علمی، اسناد آموزشی و منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتهاند. یافتهها نشان میدهد که فناوریهای آموزشی در ایران از استفاده محدود از ابزارهای کمکآموزشی به سمت آموزش الکترونیکی، مدارس هوشمند، یادگیری مجازی و فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی حرکت کردهاند. نتایج بیانگر آن است که فناوریهای آموزشی موجب افزایش تعامل در کلاس، بهبود کیفیت تدریس، تقویت یادگیری فعال، افزایش دسترسی به منابع آموزشی و تغییر نقش معلم از انتقالدهنده دانش به تسهیلکننده یادگیری شدهاند. با وجود این، چالشهایی مانند ضعف زیرساختها، نابرابری دسترسی، کمبود مهارتهای دیجیتال و نیاز به توانمندسازی معلمان همچنان از موانع توسعه کامل فناوری آموزشی در کشور محسوب میشوند. در نهایت، بهرهگیری مؤثر از فناوریهای آموزشی نیازمند برنامهریزی جامع، توسعه زیرساختها، آموزش مستمر نیروی انسانی و استفاده هدفمند از فناوریهای نوین است تا زمینه ارتقای کیفیت آموزش و تحقق یادگیری پویا و اثربخش فراهم شود.
نخعی نیا، نسرین.(1405).روند شکل گیری فناوری های آموزشی در ایران و تاثیر آن بر شیوه های یاد دهی و یادگیری.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(3).