تاریخ انتشار: 1405
محل انتشار: مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی
دوره 3، شماره 5
بازدید: 17
زبان: فارسی
پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه آموزش مهارتهای زندگی و اجتماعی در برنامه درسی مطالعات اجتماعی انجام شده است. در شرایط کنونی، نظام آموزشی علاوه بر انتقال دانش و مفاهیم علمی، مسئولیت مهمی در آمادهسازی دانشآموزان برای مواجهه با مسائل فردی و اجتماعی زندگی بر عهده دارد. مهارتهایی مانند خودآگاهی، ارتباط مؤثر، همدلی، تصمیمگیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، مدیریت هیجانات، همکاری و مسئولیتپذیری از جمله تواناییهایی هستند که میتوانند زمینه رشد فردی و اجتماعی دانشآموزان را فراهم کنند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسنادی و تحلیل محتوا است. دادههای پژوهش از طریق بررسی منابع علمی، اسناد برنامه درسی و محتوای مرتبط با مطالعات اجتماعی و مهارتهای زندگی گردآوری و بر اساس مؤلفههای اصلی مهارتهای زندگی و اجتماعی تحلیل شدهاند. یافتهها نشان داد که درس مطالعات اجتماعی به دلیل ارتباط مستقیم با موضوعاتی مانند خانواده، جامعه، فرهنگ، قانون، حقوق و مسئولیتهای اجتماعی و شهروندی، ظرفیت بالایی برای آموزش مهارتهای زندگی دارد. با این حال، میزان توجه به مؤلفههای مختلف مهارتها در محتوای برنامه درسی یکسان نیست و برخی مهارتها، بهویژه تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری و مشارکت اجتماعی، حضور بیشتری نسبت به مهارتهایی مانند خودآگاهی، ارتباط مؤثر و مدیریت هیجانات دارند. همچنین مشخص شد که روشهای تدریس فعال، فعالیتهای گروهی، ایفای نقش، بحث و گفتوگو و حل مسائل واقعی میتوانند نقش مهمی در تبدیل آموزش نظری مهارتها به تواناییهای عملی داشته باشند. بر اساس نتایج، بازنگری در محتوای برنامه درسی، ایجاد توازن میان مؤلفههای مختلف مهارتهای زندگی، توانمندسازی معلمان و استفاده از روشهای تدریس و ارزشیابی مهارتمحور ضروری است. در مجموع، توجه هدفمند به مهارتهای زندگی و اجتماعی در برنامه درسی مطالعات اجتماعی میتواند زمینه تربیت دانشآموزانی مسئول، توانمند، مشارکتجو و آماده برای زندگی فردی و اجتماعی را فراهم سازد.
ایرانپور، شکوفه.(1405).جایگاه آموزش مهارتهای زندگی و اجتماعی در برنامه درسی مطالعات اجتماعی.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(5).