بررسی علل بی‌انگیزگی دانش‌آموزان نسبت به درس دین و زندگی و راهکارهای عملی افزایش علاقه‌مندی آنان

دانلود مقاله

دانلود PDF مقاله

PDF · 586.5 KB

تاریخ انتشار: 1405

محل انتشار: مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی

دوره 3، شماره 4

بازدید: 41

زبان: فارسی

بررسی علل بی‌انگیزگی دانش‌آموزان نسبت به درس دین و زندگی و راهکارهای عملی افزایش علاقه‌مندی آنان

نویسندگان مقاله

چکیده

درس دین و زندگی به‌عنوان یکی از دروس کلیدی در نظام آموزشی ایران، نقش بسزایی در شکل‌گیری هویت دینی و ارزش‌های اخلاقی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. با این حال، در سال‌های اخیر شاهد کاهش محسوس انگیزه و علاقه‌مندی دانش‌آموزان نسبت به این درس هستیم که پیامدهایی چون افت تحصیلی، بی‌تفاوتی نسبت به مفاهیم دینی و ناکارآمدی در تحقق اهداف تربیتی را به همراه داشته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه‌ای و مطالعات میدانی، به بررسی علل و عوامل مؤثر بر بی‌انگیزگی دانش‌آموزان در درس دین و زندگی می‌پردازد و راهکارهای عملی برای افزایش علاقه‌مندی آنان ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که علل بی‌انگیزگی در چهار دسته اصلی قابل طبقه‌بندی است: عوامل مرتبط با محتوا (تکراری بودن مفاهیم، عدم تناسب با نیازهای واقعی نوجوانان، انتزاعی بودن بیش از حد)، عوامل مرتبط با روش تدریس (غلبه روش‌های سنتی و سخنرانی‌محور، عدم استفاده از روش‌های فعال و مشارکتی)، عوامل مرتبط با معلم (ضعف در برقراری ارتباط عاطفی با دانش‌آموزان، عدم تسلط بر مهارت‌های ارتباطی و مشاوره‌ای) و عوامل محیطی و اجتماعی (تضاد میان آموزه‌های کلاسی با واقعیت‌های جامعه، تأثیر رسانه‌ها و فضای مجازی، نگرش منفی خانواده و همسالان). بر این اساس، راهکارهای عملی پیشنهادی در سه سطح ارائه می‌شود: سطح برنامه‌ریزی و محتوا (بازنگری در محتوای کتاب با رویکرد مسئله‌محور و نیازسنجی از دانش‌آموزان، پیوند مفاهیم دینی با مسائل روزمره و چالش‌های واقعی زندگی)، سطح روش تدریس (به‌کارگیری روش‌های فعال یادگیری مانند ایفای نقش، بحث گروهی، پروژه‌محوری، داستان‌گویی خلاق و استفاده از فناوری‌های نوین آموزشی)، و سطح ارتباط و انگیزش (ایجاد فضای عاطفی امن و پذیرنده در کلاس، توجه به تفاوت‌های فردی، ارائه بازخورد مثبت و تشویق مشارکت، برگزاری فعالیت‌های فوق‌برنامه‌ای دینی و فرهنگی جذاب). نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که افزایش علاقه‌مندی دانش‌آموزان به درس دین و زندگی، نیازمند رویکردی جامع و نظام‌مند است که در آن محتوا، روش تدریس، شخصیت معلم و محیط یادگیری به‌صورت هماهنگ بازطراحی شوند. بدون توجه به این ابعاد، صرف تغییر محتوا یا تأکید بر ارزشیابی نمی‌تواند به تحول پایدار در نگرش دانش‌آموزان منجر شود.

کلیدواژه‌ها

بی‌انگیزگی تحصیلی، درس دین و زندگی، علاقه‌مندی دینی، روش‌های فعال تدریس، تربیت دینی، انگیزش درونی

اطلاعات و ابزارهای مقاله

لینک ثابت:
https://minare.ir/articles/journal/MDOI-02-2026.0560
تاریخ نمایه‌سازی: 10 مهر 1405

استناد به این مقاله

باباصفری، فریده.(1405).بررسی علل بی‌انگیزگی دانش‌آموزان نسبت به درس دین و زندگی و راهکارهای عملی افزایش علاقه‌مندی آنان.مجله یافته های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی3(4).